Omdat je een muis bent. De kat heeft een hogere topsnelheid dan jij en wordt nooit moe, dus een sprint in een rechte lijn verliest altijd terrein — dat is de uitgangspositie van het spel, geen fout. Jouw voordeel is geen snelheid maar formaat: de gaten in de plint zijn van jou en niet van hem. Elke seconde die de kat besteedt aan het klauteren over zo'n gat is een seconde die hij niet aan jou besteedt.

Twee dingen tegelijk. Je zakt naar halve snelheid terwijl je je erdoorheen wringt, dus het kost je een tel. De kat kan helemaal niet volgen — hij moet erover klauteren en boekt al die tijd geen enkele voortgang. Die ruil valt sterk in jouw voordeel uit, en daarom is de lage weg meestal hoe je een kat overleeft die vlak achter je zit.

Omdat tijd nog steeds telt. De kaas beëindigt de kamer, en de kat versnelt als je ver voorkomt, dus goedkoop gekochte afstand verdampt. Zit de kat comfortabel achter, dan is de plank simpelweg de snellere manier om te eindigen. En in sommige kamers liggen de vallen op de vloer in plaats van op de plank, wat de discussie voor je beslecht.

Kijk voordat je omlaag gaat. Vallen komen los voor, en die kun je overspringen, en in rijen van zes, en die niet — een kamer met een lange rij in de kuil zegt je dat je voor dat stuk op de plank moet blijven. Andersom geldt hetzelfde: een plank met vallen erop is een kamer die je eronder wil hebben.

Nee — alleen naar het begin van de kamer waarin je was. Kamers zijn bewust kort, dus een fout kost je seconden in plaats van een sessie, en je voortgang door de twaalf kamers wordt bewaard. Opnieuw proberen hoort meteen te kunnen.