Nie, a gra nie pozwoli ci nawet spróbować. Każde ustawienie, które odcięłoby wszystkie trasy od bramy do twojej korony, jest odrzucane zanim nastąpi, więc nigdy nie uwięzisz ani siebie, ani szkodników. Zamknięcie skrótu jest dozwolone i wręcz wskazane — na tym polega cała gra — ale jedna droga zawsze pozostaje otwarta.

Kwiaty zakwitają tylko na żywopłocie. Na tym opiera się cała wymiana w tej grze: żywopłoty wydłużają drogę, ale nie strzelają, kwiaty strzelają, ale potrzebują żywopłotu pod sobą. Gdyby kwiaty mogły stanąć wszędzie, pełniłyby też rolę murów i decyzja o trasie by zniknęła — dokładnie to działo się w testach, zanim dodano tę zasadę.

Jedno i drugie, i żadne nie działa samo. Długa trasa bez kwiatów tylko opóźnia szkodniki, a kwiaty na krótkiej trasie nie mają dość czasu na celu. Zmierzone przy identycznej sile ognia: trasa dwudziestu czterech pól załamuje się w drugiej fali, a trasa siedemdziesięciu czterech pól przenosi rozgrywkę do końca kampanii.

Żadnego z nich nie przechytrzysz labiryntem, i to jest zamierzone. Kret kopie pod twoimi żywopłotami po kilka sekund naraz, a osa całkowicie ignoruje ziemię, więc oboje idą prosto na twoją koronę. Odpowiedzią jest osłona w pobliżu samej korony, a nie kolejny korytarz — trzymaj parę kwiatów o dużym zasięgu blisko domu, zamiast wydawać wszystko przy bramie.

Kampania liczy dwanaście fal i da się ją ukończyć. Potem tryb nieskończony utrzymuje ogród w ruchu z coraz szerszą mieszanką szkodników i rosnącą presją, a twoja najlepsza fala zapisuje się między wizytami.