Podnosi się, gdy działasz, a nie na stoperze. Każdy ruch — wiosłowanie, położenie worka z piaskiem, rzut liną, wyważenie czegoś, odpalenie racy — popycha powódź o stopień, a poziom mówi ci, ile ruchów kosztuje każdy stopień. To znaczy, że możesz myśleć tak długo, jak chcesz, nie tracąc nikogo, a zarazem że nie ma czegoś takiego jak darmowy ruch. W ostatnim rozdziale spiętrzenia burzowe dokładają drugi, nieregularny przyrost na wierzchu pierwszego, więc rytm się zmienia, mimo że średnia prędkość zostaje ta sama.

Bo „najbliżsi najpierw" to dokładnie ta pułapka, wokół której zbudowana jest cała gra. Odliczanie na każdym dachu bierze się z tego, jak daleko ten dom leży od otwartej wody na starcie, a najdalszy mieszkaniec dostaje najkrótszy lont — więc ci, którzy wyglądają na bezpiecznych, bo są blisko, zwykle mają najwięcej tur zapasu. Czytaj liczby, zanim przeczytasz odległości. Pilot, który zawsze płynie do najbliższej osoby, przegrywa pięćdziesiąt osiem z sześćdziesięciu poziomów.

Kupuje tury domowi, do którego jeszcze nie możesz dotrzeć. Położenie worka na dachu podnosi go, co przesuwa turę, w której woda się nad nim zamyka — ale samo położenie jest ruchem, więc powódź w tym czasie rośnie. Opłaca się wtedy, gdy jeden długi kurs kosztowałby cię kogoś w drodze powrotnej, a jest marnotrawstwem, gdy termin i tak nigdy nie był problemem. Rozpoznanie, z którym z tych dwóch przypadków masz do czynienia, to większość środkowej części kampanii.

Dwie — i właśnie ten limit sprawia, że gra jest łamigłówką trasy, a nie zbieraniem. Ciężki pasażer zajmuje oba miejsca sam, więc czasem łódź jest pełna przy jednej osobie na pokładzie. Gdy jest pełna, nikt więcej nie wsiądzie, a licznik u góry ekranu robi się czerwony i to mówi; jedynym sposobem na zrobienie miejsca jest dopłynięcie do barki i wyładowanie tych, których masz. Wpisanie tego powrotu w trasę, zanim woda zamknie kanał, którym wpłynąłeś, to większość trudności w późniejszych rozdziałach.

Tak, i jest to sprawdzone, a nie założone. Każdy poziom jest generowany, a potem naprawiany, dopóki pilot referencyjny go nie przejdzie, i to ten sam pilot działa pod przyciskiem Hint — podpowiedź zawsze pokazuje więc ruch leżący na trasie do końca. Jeśli utkniesz, dwie podpowiedzi na poziom są darmowe, zanim gra zaproponuje wymianę jednej na reklamę z nagrodą, a cofnięcie jest darmowe trzy razy.

Bez pobierania, bez konta, bez zakupów. Działa w przeglądarce na komputerze i na telefonie, a ponieważ jest turowa, gra się w nią doskonale jednym kciukiem — każda akcja w grze to jedno dotknięcie pola, a to, które pole dotkniesz, decyduje, jaka to akcja. Grający na klawiaturze mogą używać strzałek i Enter, z U dla undo, H dla hint i P do pauzy. Postęp zapisywany jest lokalnie na urządzeniu, na którym grasz.