Połóż pionek tak, by jeden lub więcej pionków przeciwnika znalazło się w nieprzerwanej prostej linii między twoim nowym pionkiem a innym pionkiem twojego koloru. Wszystkie pionki w tej linii się odwracają. Ruchy, które nic nie odwracają, są nielegalne, a zaznaczone kropki pokazują dokładnie, które pola są dozwolone.

Grane tu zasady to standardowe zasady Othello — plansza 8×8, cztery pionki na środku na start, czarne zaczynają. Othello to zastrzeżona wersja starszej gry Reversi; rozgrywka jest ta sama.

Bo pionki stają się punktami dopiero na koniec partii. Pionek odwrócony teraz może zostać odwrócony z powrotem, a posiadanie wielu pionków zwykle oznacza też zajmowanie wielu krawędzi wrogiego kształtu, co daje przeciwnikowi więcej ruchów, a tobie mniej. Mocna gra w środku partii zwykle oznacza posiadanie niewielu pionków.

Pionka w rogu nigdy nie da się odwrócić — odwracanie wymaga wrogich pionków po obu stronach linii, a róg nie ma drugiej strony. To czyni rogi trwałymi i sprawia, że pola po skosie obok nich są najniebezpieczniejsze na planszy, bo zagranie tam oddaje róg.

Są różni i są też uszeregowani, a obie połowy są zmierzone, nie deklarowane. W tej samej pozycji cała czwórka wybiera inny ruch w 56 do 92 procentach przypadków, bo każdy czyta inną cechę planszy. Zła gra przeciwko któremukolwiek z nich kosztuje od 28 do 55 punktów procentowych skuteczności. I rzeczywiście robią się trudniejsi po kolei: stały gracz odniesienia wygrywa z Gluttonem około 85 procent partii, a z Anchorem około 45 procent. Nieprawdą jest natomiast — i warto to powiedzieć, bo dobre rady w Reversi są wszędzie takie same — że każdy wymaga innej strategii. Gra pod rogi jest właściwą odpowiedzią na całą czwórkę; różnica polega na tym, jak dotkliwie każdy karze cię za jej brak.